Now Reading
‘Elle’ is een hele nare film
1

‘Elle’ is een hele nare film

by R.M. van Dobbendecember 9, 2016

Kent u de mop van die Nederlandse regisseur die naar Frankrijk ging en met niemand minder dan Isabelle Huppert een film maakte? Die ging.

De mop (als je van een mop kunt spreken) gaat natuurlijk zo: kent u de mop van die man die op vakantie ging? Nee? Die ging niet. En was Paul Verhoeven ook maar gewoon thuis gebleven. Hij maakte echter de Franstalige film Elle en werd overladen met positieve kritieken. Waarom is mij een raadsel.

Misleidende trailer

Zoals de trailer laat zien is het uitgangspunt van de film een gemaskerde man die bij Michèle Leblanc (Huppert) binnendringt en haar verkracht. Zij schakelt de politie niet in, maar gaat zelf à la Ransom achter de man aan. Iedereen in haar omgeving is een verdachte. Wat de trailer ons wil doen geloven is dat ze een klopjacht opzet. De dader bevindt zich hoogstwaarschijnlijk onder haar personeel – ze geeft leiding aan een bedrijf dat gewelddadige videogames ontwikkelt. Wat dat betreft geeft de trailer een totaal ander beeld van het verhaal, want Elle is alles behalve een seksuele thriller die zich afspeelt binnen een creatief bedrijf, zoals bijvoorbeeld Disclosure dat was.

elle_huppert

Spelen met vuur

Elle – gebaseerd op het boek ‘Oh…’ van Philippe Djian – is gebouwd op een origineel uitgangspunt. Stel dat je je verkrachter kunt ondervragen over wat hij heeft gedaan en waarom. Stel dat je eerlijke antwoorden krijgt. Stel dat je zo veel zelfcontrole hebt dat je zo’n gesprek aankunt. En stel dat je besluit om met deze gevaarlijke gek – want wie zegt dat hij het niet nog eens zal doen? – een psychologisch spel te spelen? Dat is spelen met vuur.

Een koude vrouw

De film begint met de verkrachting, waardoor we niet precies weten hoe Michèle Leblanc vóor dat moment in het leven stond. Heeft het haar getraumatiseerd? Verhard? Verhoeven laat in het midden of de verkrachting haar tot een zeer koude vrouw heeft gemaakt, maar waarschijnlijk is ze altijd zo geweest. Michèle Leblanc is geen warme verschijning. De film geeft hiervoor haar getroebleerde jeugd als uitleg. Ze is de dochter van een psychopaat, die sinds haar tiende – na een gruwelijk bloedbad – in de gevangenis zit. Of het nou haar opvoeding is of haar genenpakket, de suggestie wordt gewekt dat er hierdoor ook bij haar een aantal schroefjes los zitten.

elle_diner

Gezond verstand

Deze backstory maakt van Elle een film over een vrouw die niet helemaal spoort. Die op zoek gaat naar een man die duidelijk ook niet spoort, en daar een zeer ongewoon (en ronduit ongeloofwaardig) contact mee onderhoudt. Daarnaast zijn er nog veel bijfiguren die ook allemaal een klap van de molen hebben gehad. Een rariteitenkabinet-ensemble dus, waardoor je je met niemand kunt identificeren. Een personage met enig gezond verstand is in Verhoevens wereld afwezig.

Bleek, kil, akelig

Wat de film zo naar maakt, is het onderzoek naar de ontmenselijking van de mens. Verhoeven speelt daar vaker mee – Stanley Kubrick heeft het zelfs tot kunst verheven – maar onze Paul doet dat dit keer zonder humor. De luchtigheid van bijvoorbeeld Starship Troopers ontbreekt. Alles wordt opgediend met een zware, psychologische ondertoon die heel vermoeiend is. Alsof Verhoeven met iedere scène wil aantonen dat mensen moraalloze wezens zijn. Dat mag hij vinden, daar mag je een film over maken, maar op deze harde klomp van een taart had best wat slagroom gemogen.

Elle speelt zich af in een bleek Frankrijk, met kille personages, in een akelig verhaal. Na het zien is er veel stof om over na te praten, maar dan wel met een vieze smaak in je mond.

What's your reaction?
Eens
0%
Oneens
0%
About The Author
R.M. van Dobben
Schrijft wat hij kijkt. Recenseert films, series en Boer Bakt Mol.
1 Comments

Leave a Response