Now Reading
Topmodel ontpopt zich als actrice?
1
Review

Topmodel ontpopt zich als actrice?

by oktober 16, 2015
Overview
Titel

Paper Towns

Regisseur

Jake Schreier

Jaar

2015

Ze is niet alleen topmodel, ze zingt, beatboxt en drumt ook nog eens: de 22-jarige Cara Delevingne lijkt van alle markten thuis. Nu doet het model er nog een schepje bovenop; acteren is haar volgende doel. 

Delevingne start haar acteercarrière met kleine rollen in de films ‘Anna Karenina’ en ‘The Face of an Angel’. In 2015 heeft ze haar eerste hoofdrol te pakken in ‘Paper Towns’, naar het gelijknamige boek van John Green uit 2008.

Papieren steden

The way I figure it, everyone gets their miracle. My miracle was Margo Roth Spiegelman.” Met deze uitspraak trapt het hoofdpersonage zijn verhaal af. De film volgt Quentin (Nat Wolff), een ietwat klungelige jongen, die van jongs af aan een enorme crush heeft op zijn mysterieuze buurmeisje Margo (Cara Delevingne). Toen ze klein waren gingen ze dag in dag uit met elkaar om, op de middelbare school verandert dat. Margo sluit zich aan bij de populaire groep van school en nu ze in hun laatste jaar zitten, spreken Quentin en Margo elkaar nooit meer. Quentin’s liefde voor Margo blijft onbeantwoord. Zijn obsessie is een grote irritatie van zijn twee beste vrienden, die vinden dat hij beter verdient. Toch houdt Quentin voet bij stuk: hij moet en zal haar weer spreken.

Op een dag staat Margo ineens midden in de nacht in Quentin’s kamer. Het blijkt dat Margo uit is op zoete wraak op haar popi ex-vriend en vriendinnen. Margo zegt dat ze Quentin’s auto nodig heeft, maar hij leent die niet zomaar uit en besluit met haar mee te gaan. Het gevolg is een nacht vol wraaklustige capriolen, waarvan Quentin denkt dat die hem en Margo weer nader tot elkaar brengen. Maar wat betekent de nacht voor Margo?

De volgende dag is Margo spoorloos verdwenen. Quentin en zijn vrienden ontdekken een aantal cryptische aanwijzingen waarvan zij denken dat Margo ze speciaal voor Quentin heeft achter gelaten. Samen volgen ze de aanwijzingen die leiden naar New York. De zoektocht begint als een leuk vriendenuitje, maar stelt de vriendschap al gauw op de proef en eindigt niet bepaald zoals je waarschijnlijk hoopte.

Interessante cast

In het begin van de film zie ik niet Margo Roth Spiegelman, maar Cara Delevingne. Voor mij is dit typisch een gevalletje ‘Rachel-syndroom’: telkens als ik Jennifer Aniston in een film zie, dan zie ik haar als ‘Rachel’ uit de serie ‘Friends’. Hetzelfde geldt voor Rowan Atkinson die niet lijkt af te komen van zijn ‘Mr. Bean-imago’. In dit geval is Delevingne niet verbonden aan een personage, maar aan zichzelf.

In het boek van John Green wordt duidelijk dat Margo een tomboy is: verre van een perfect meisje dat altijd haar nagels tiptop verzorgd heeft en haar haar om de minuut kamt. Juist Margo’s aparte uitstraling en haar mysterieuze uitspraken, haar onbezonnen, ongrijpbare karakter, dát is wat haar leuk maakt. Als Margo een perfecte barbiepop geweest was, was het verhaal niet goed overgekomen. Dan besef ik waarom Delevingne juist gecast is voor deze rol; ze is een evenbeeld van Margo.

Gedurende Delevingne’s korte performance in de film weet ze mijn sympathie te wekken. Ze zet Margo neer als een wijs en krachtig persoon, maar toch met de juiste kwetsbaarheid. Ook verdient ze props voor haar bijna vlekkeloze Amerikaanse accent. Voor degenen die het nog niet wisten: Delevingne is Brits.

De film heeft een goede opbouw, de juiste muziek op het juiste moment en de juiste cast. Nat Wolff zet zijn personage perfect neer; elk gevoel, of dat nu woede, onbegrip of verliefdheid is, voel je als kijker ook. De rest van de cast is een mix van verschillende typetjes die klaarblijkelijk heel goed met elkaar op kunnen schieten.

Melancholisch ritje

De zoektocht naar Margo is een avontuur waarin je meegezogen wordt. De film bevat pittige conversaties en een goede dosis humor. De reis is misschien wel het laatste avontuur dat de vrienden in een lange tijd samen zullen beleven, graduation staat namelijk voor de deur en de vrienden gaan daarna allemaal hun eigen weg. Dit maakt de zoektocht een melancholisch ritje.

Aan het einde van de film blijkt dat Margo de aanwijzingen niet voor Quentin had achtergelaten. Margo is vertrokken naar the middle of nowhere omdat ze hoopte zichzelf daar te vinden. En de aanwijzingen? Die waren om aan te tonen dat ze oké was.

De twee hoofdpersonages eindigen niet samen. En dat is maar goed ook. Op deze manier is het realistisch. Het is heerlijk om naar films te kijken die goed eindigen, maar zo werkt het vaak niet in het echte leven. Het einde van ‘Paper Towns’ laat je nadenken. In mijn ogen gaat het ook over onwetendheid: soms ben je zo op zoek naar geluk en besef je niet wat voor geluk er voor het oprapen ligt. Het hoofdpersonage Quentin beseft in de film dat Margo niet zijn wonder is, maar zijn vrienden die hem door dik en dun steunen.

Modellenimago

Hoewel Delevingne’s acteerwerk in deze film goed tot uiting komt, vraag ik me sterk af of zij ook rollen kan spelen die in geen enkel opzicht op haarzelf lijken. Natuurlijk hebben we haar gezien in andere films, maar dat waren te kleine rollen om mij te overtuigen. Delevingne heeft in de film ook niet kunnen testen of haar traanbuizen op commando werken, terwijl ik dat zo graag had willen zien. Ik hoop in de toekomst op een meer emotioneel personage. Er staan voor Delevingne al wat nieuwe films op de planning, dus ik wacht rustig af.

Bovendien moet ze denk ik ook hard werken om van het modellenimago af te komen. Gelukkig is Delevingne in het bezit van een goede portie zelfkennis. Ze heeft besloten definitief te stoppen met modellenwerk. En gelijk heeft ze. Mensen zullen bevooroordeeld zijn als je als bekend artiest of model wilt gaan acteren, meer dan wanneer je als onbekend persoon ineens doorbreekt. Als model zal Delevingne getypecast worden en daar wil ze vanaf. Terecht. Bovendien moet je doen waar je van houdt en zij heeft nooit van de modewereld gehouden.

Bij Cara is het what you see is what you get. Geen Maria Carey-attitude, geen plamuurlaag a la Nicki Minaj, nee Cara is gewoon Cara. Het maakt haar allemaal niet zoveel uit. Dat is haar charme, maar is tegelijkertijd misschien ook een valkuil. Wat denk jij, gaat het voormalige model doorbreken met haar acteercarrière?

Jouw mening
Our Rating
User Rating
Rate Here
Verhaallijn
7.8
7.1
Acteerwerk
7.9
7.0
Special Effects
7.0
6.6
Regie
7.6
7.5
7.5
Our Rating
7.1
User Rating
1 rating
You have rated this
What's your reaction?
Eens
0%
Oneens
0%
Neutraal
0%
About The Author
Kirsten Athmer
1 Comments

Leave a Response

Verhaallijn
Acteerwerk
Special Effects
Regie