Now Reading
“Ich seh, Ich seh” … Ich sah einen österreichischen Horrorfilm!
Ich seh,Ich seh
945 149 3

“Ich seh, Ich seh” … Ich sah einen österreichischen Horrorfilm!

by Peter Pluymersoktober 30, 2015
Overview
Titel

Ich seh, Ich seh (Alternatieve titel : Goodnight Mommy)

Regisseur

Severin Fiala en Veronika Franz

Jaar

2014

Halloween staat voor de deur. Geen idee wat te kijken die avond? Wat te denken van deze Oostenrijkse psychologische thriller met een vleugje paranormaliteit. Is je kinderwens echter nog niet vervuld, dan raad ik aan deze over te slaan!

Waar gaat het over?

In een afgelegen huis aan de rand van een bos wacht een negenjarige tweeling op de terugkeer van hun moeder, die in een schoonheidsinstituut in behandeling is geweest. Wanneer ze thuiskomt, haar hoofd nog verbonden na de cosmetische operatie, is niets nog hetzelfde. De twee jongens twijfelen of de persoon die zich nu in het huis bevindt, wel hun moeder is.

Ich seh, Ich seh

“Sie ist so anders …”

Oostenrijk

Buiten Tirolerfilms met een originele titel zoals “Auf die alm mit drei lustige blonde mädels”, Milka, Edelweiss en Schwarzenegger, heeft Oostenrijk blijkbaar toch nog meer in zijn mars. Getuige deze psychologische horrorfilm. Qua originaliteit is het niet denderend. Laten we zeggen dat ik er niet door omver geblazen werd. Niet zoals die eerste keer dat ik het geluid hoorde dat door een alpenhoorn werd geproduceerd. De vormgeving is zo strak en sober als het interieur van het huis waar Lukas (Lukas Schwarz) en Elias (Elias Schwarz) in wonen. Een tweeling die, zoals meestal bij tweelingen het geval is, griezelig veel op elkaar lijken. Je kan ze eerder een Siamese tweeling noemen want de ene kan schijnbaar niet zonder de andere.

Ich seh, Ich seh

Lukas en Elias

Disfunctionele familie

Het moment dat hun moeder (Susanne Wuest) terug thuis arriveert, na een verblijf in het ziekenhuis voor een heelkundige ingreep, is de houding van de tweeling tegenover haar helemaal niet zoals je zou verwachten. Een argwanende, afstandelijke houding. Je zou het zelfs vijandig kunnen noemen. De twee beweren dan ook na een tijd dat ze niet hun echte moeder is en telkens vuren ze dezelfde vraag op haar af : “Waar is mamma?”. Maar er zijn meerdere aanwijzingen waaruit blijkt dat er iets niet klopt in deze Oostenrijkse familie. De strikte regels die de moeder oplegt. De twee knullen die zonder ouderlijk toezicht maïsvelden, donkere holen en een grot vol menselijke beenderen verkennen. Hun introverte gedrag en de weigering van één van hen om met zijn moeder te spreken. Het verzamelen van enge, vieze reuzekakkerlakken in een terrarium. Het stockeren van een enorme hoeveelheid diepvriespizza’s. En Lukas en Elias hebben nog meer van die sinistere trekjes naarmate de film vordert.

Ich seh, Ich seh
Verrassende ontknoping

Ik hou wel van kunstzinnige horrorfilms die meestal trachten het traditionele pad van dit genre te mijden. Het visuele aspect is zeker geslaagd, maar de verhaallijn is al meermaals gebruikt. Uiteindelijk zijn er maar twee enge momenten in deze film. Ten eerste het begin van de film waarbij we een soort Von Trapp familie een Oostenrijks wiegeliedje horen zingen. De schrik sloeg me om het hart en eventjes dacht ik dat ik per ongeluk “The sound of music” had opgestart. En ten tweede het surrealistisch fragment met de moeder die poedelnaakt door het bos wandelt en dan een obscuur, demonisch moment meemaakt.

Dat laatste fragment zorgde ervoor dat ik er nog meer van overtuigd was, dat dit de kern van het verhaal was. Ik zat er echter volledig naast toen de ontknoping kwam. Ook al lees ik overal dat er reeds vroeg in de film aanwijzingen waren die aangeven waarover het gaat, had ik deze blijkbaar toch niet opgemerkt en was het voor mij een verrassende wending. Daarna werden enkele zaken duidelijker. Sommige zaken blijven echter vaag en worden verder niet toegelicht. Je kan er alleen maar over speculeren. Wat is de moeder eigenlijk werkelijk overkomen? Was het een revalidatie of een schoonheidsoperatie? En was dit de aanleiding voor de scheiding? Natuurlijk kan je na de grote onthulling wel vermoeden wat er zich heeft afgespeeld.

Ich seh, Ich sehPsycho Horror

Over het algemeen waren de vertolkingen geloofwaardig en bij momenten uitstekend. De tweeling was verontrustend gestoord. De moeder overtuigend hulpeloos. Buiten de scène met de mensen van het Rode Kruis (vreselijk slecht geacteerd en tekstueel erbarmelijk geregisseerd) was het acteergedeelte uitzonderlijk goed. Mijn grootste punt van kritiek is dat de trailer de verwachtingen doet stijgen terwijl die niet worden ingelost. Een typisch voorbeeld van overhypen. Wat resteert is een degelijke psychologische thriller met een lichte toets van een paranormale gebeurtenis waarbij ook nog een gedeelte torture porn wordt bovengehaald (niet bepaald een genre waar ik ondersteboven van ben) vol kinderlijk sadisme (voor het eerst zie ik het gebruik van secondelijm waarbij de gevolgen naderhand schromelijk en ongeloofwaardig overdreven worden). Familieterreur die langzaam angstaanjagende proporties aanneemt. Ik zie in deze film de bevestiging van mijn stelregel: laat trailers links liggen en vertrouw de inhoud hiervan nooit!

Jouw mening
User Rating
Rate Here
Verhaallijn
Acteerwerk
Special Effects
Regie
User Rating
1 rating
You have rated this
What's your reaction?
Eens
0%
Oneens
0%
Neutraal
0%
About The Author
Peter Pluymers
Ik ben Peter, 49 jaar, getrouwd en pappa van 2 schattige ukkies (Karolien 6 en Filip 4). Ik ben een echte film-freak. Ik heb geen idee meer hoeveel ik er heb gezien in mijn leven. Ik kijk werkelijk alles (alleen musicals en echte romantische chick flicks kunnen me niet echt bekoren), maar mijn voorkeur gaat toch uit naar horror en SF. Liefst van alles kijk ik naar onbekende (en meestal onbeminde) low-budget films, want daar kom je af en toe wel eens een pareltje tegen die gespaard bleef van elk denkbaar commercieel managementplan ! Mijn filmblog vind je hier : http://meningvanfilmfreak.blogspot.be/
3 Comments
  • Miriam
    oktober 31, 2015 at 7:49 pm

    Deze heb ik toevallig net gezien gisteren. En de twist had ik al door bij de scene waarin de tweeling aan tafel zat en ze niet alletwee te eten kregen. Dus ik vond het er dik bovenop liggen. Al verraste de laatste 30 min. ofzo me wel – dat het zo ver ging dan 😉 Jammer dat de beoordeling optie niet is toegevoegd aan de post!

    • Pluymers peter
      november 1, 2015 at 12:52 am

      Je kan nu je beoordeling ook geven )
      Naderhand had ik ok door dat dat voorval een hint was. Op dat moment dacht ik dat het gewoon iets familiaals was 🙂 ofwel was ik niet goed wakker 😉

Leave a Response

Verhaallijn
Acteerwerk
Special Effects
Regie