Spotlight
Now Reading
Nostalgie Troef in Jurassic World
0

Nostalgie Troef in Jurassic World

by R.M. van Dobbenjuni 23, 2015
Overview
Titel

Jurassic World

Regisseur

Colin Trevorrow

Jaar

2015

Het heeft even geduurd, maar sinds deze week lopen er weer dinosauriërs door de bioscoop. Jurassic Park is heropend, onder de naam Jurassic World.

Dierentuin-Franchise

Er was in 1993 maar één film die ertoe deed, als je naar de bezoekersaantallen kijkt. De eerste film met levensechte dinosauriërs, Jurassic Park, brak allerlei records en zorgde voor een ongekende dinohype. Steven Spielberg kon na Jaws, E.T. en de Indiana Jones films nog een wereldwijde kaskraker op zijn conto schrijven. Ondanks twee matige vervolgen (The Lost World uit 1997 en Jurassic Park III uit 2001), bleef er veel vraag naar een vierde deel, dat jarenlang ‘in preproduction’ was, maar nooit verder kwam dan de scriptfase. Tot het schrijversechtpaar Rick Jaffa en Amanda Silver met een fris verhaal op de proppen kwam. Eerder hadden ze de ‘reboot’ van Planet of the Apes al met veel succes onder handen genomen en nu was het de beurt aan die andere populaire dierentuin-franchise.

Waar het allemaal begon

Waar de twee sequels zich richtten op het eiland Isla Sorna, keren we in het vierde deel, Jurassic World, eindelijk terug naar waar het allemaal begon: Isla Nublar. Niet dat we daar iets van merken overigens; van de sets uit het eerste deel is niets meer over. Op het eiland is een megalomaan high-tech entertainmentpark uit de grond gestampt, met verscheidene nieuwe dinosoorten, waaronder een gigantische dinowalvis (de Mosasaurus). Claire (gespeeld door Bryce Dallas Howard, dochter van Happy Days-acteur en Apollo 13-regisseur Ron Howard) heeft de touwtjes strak in handen. Vanuit de controlekamer zorgt ze ervoor dat alles op rolletjes loopt. Pas als haar twee neefjes naar het park komen gaat er het één en ander mis. Een kleine hint: het heeft te maken met een ontsnapping. Zoals we inmiddels gewend zijn is dat slechts het begin van een desastreuze kettingreactie.

Indominus Rex

Omdat het park al enige tijd bestaat en te kampen heeft met een terugloop van bezoekers, heeft Dr. Henry Wu (gespeeld door B.D. Wong, de enige acteur uit de voorgaande films die mocht terugkeren) een geheel nieuwe dinosaurus gefabriceerd. Groter, sterker, agressiever en intelligenter dan de ‘main attraction’ tot dan toe, de Tyrannosaurus Rex. In het laboratorium heeft Wu het DNA van verschillende soorten door elkaar geklutst, et voilà: de Indominus Rex. Niet moeders mooiste, maar in elk geval wel angstaanjagend. Het is niet de vraag of, maar wanneer het nieuwe ‘bio-engineered’ paradepaardje uit haar hok ontsnapt, en dat gebeurt al vrij snel. Zoals Jeff Goldblum al in The Lost World opmerkte: nu is het nog ‘oeh en aah’ van verbazing, maar straks is het ‘running and screaming’. En zo geschiedde. Samen met velociraptor-trainer Owen, rennen Claire en haar neefjes voor hun leven. Owen wordt gespeeld door Chris Pratt (sinds Guardians of the Galaxy de meest gewilde acteur van dit moment), die met een iets dikker aangezet snorretje veel wegheeft van een jonge Tom Selleck.

Feest der Herkenning

Ondanks dat het verhaal weinig vernieuwend of verheffend is, verveelt Jurassic World geen moment. Dat komt in grote mate door de vele knipogen naar het verleden; overal zitten kleine verwijzingen naar de eerste Jurassic Park, zoals het DNA-poppetje uit de instructievideo, een standbeeld van John Hammond (Richard Attenborough), het voeren van de Indominus Rex, en de geit, die opnieuw dienstdoet als lokaas. Ook wordt er duidelijk gerefereerd aan de scène waarin Sam Neil en Laura Dern door twee velociraptors waren omsingeld (voordat ze werden gered door de Tyrannosaurus Rex). Het is een feest der herkenning, al ontbreekt juist dat ene beeld, de ‘shaken not stirred’ van Spielberg’s dinosaurussen-quadrilogie: de rimpels in het glaasje water als er iets groots en hongerigs in aantocht is.

Nostalgische Elementen

Alle verwijzingen ten spijt, meer dan een onderhoudende blockbuster met nostalgische elementen is Jurassic World niet. Het is feitelijk hetzelfde verhaal als het eerste deel, dat zich 22 jaar later afspeelt in een park vol bezoekers en gepimpte attracties. Wat dat betreft is het meer een (tamelijk lege) remake dan een sequel.

Voor een visuele indruk en/of om je dinohonger alvast enigszins te stillen, de trailer:

What's your reaction?
Eens
100%
Oneens
0%
Neutraal
0%
About The Author
R.M. van Dobben
Schrijft wat hij kijkt. Recenseert films, series en Boer Bakt Mol.

Leave a Response