Now Reading
Black mirror: grijpt je bij de ballen en knijpt een beetje
0
Overview
Titel

Black Mirror

Regisseur

Verschillende

Jaar

Start 2011

Wat als de Twilight zone nú werd gemaakt én door de Britten? Nou, dan zou dat zo ongeveer Black Mirror opleveren. Deze serie die z’n debuut beleefde in 2011, schetst een donker toekomstbeeld, waarin technologie een hoogst ongemakkelijke hoofdrol speelt. Ongemakkelijk omdat we ons als kijker die donkere kant van de steeds maar evoluerende techniek best kunnen voorstellen. Ongemakkelijk omdat een deel van die geschetste toekomst er al is.

Net zoals de Twilight zone, bestaat Black Mirror uit een op zichzelf staande verzameling korte verhalen. Elke verhaal laat ons zien hoe de toekomst met internet, Google glass, smart homes, massamedia en meer eruit zou kunnen zien. Maar dan wel nog een paar extra stappen doorgetrokken.

Google eyes

Zo is er bijvoorbeeld de aflevering “The entire history of you’ die Google glass ín je hoofd stopt. Hierin is iedereen voorzien van een implantaat waarmee ze continu, alles wat ze zien kunnen opnemen, opnieuw kijken en zelfs afspelen zodat een ander mee kan kijken naar hun herinneringen. De hoofdrolspeler is een jaloerse man die vermoedt dat zijn vrouw vreemdgaat. Met behulp van zijn implantaat en opgeslagen ervaringen, komt hij erachter dat dat inderdaad het geval is en confronteert hij haar. Maar wordt hij gelukkiger nu hij alles weet?

Vermakelijke straf – let op spoilers

In een andere aflevering wordt ene Victoria wakker in een leeg huis en weet ze niet meer wie ze is en waarom ze daar is. Op de grond liggen pillen en ze concludeert dat ze heeft geprobeerd zelfmoord te plegen, maar waarom weet niet ze niet. Overal om zich heen in het huis ziet ze een raar symbool, waarvan ze niet weet wat het is (het wordt ook getoond op de televisie, die aanstaat wanneer ze wakker wordt) en foto’s van een meisje dat ze zich niet meer kan herinneren.

Wanneer ze naar buiten gaat en mensen om hulp vraagt, weigeren de voorbijgangers met haar te praten. Het enige wat ze doen is haar opnemen met hun telefoon. Dan komt er een auto aanrijden. Uit de auto stapt een man met een geweer en een skimuts met hetzelfde rare symbool erop. De man begint op Victoria te schieten. Victoria slaat op de vlucht en wordt daarbij geholpen door de ene voorbijganger die haar wel een handje wil helpen. Wat volgt is een verontrustende ontsnapping aan de mensen die haar proberen te vermoorden. Uiteindelijk wordt ze toch door hen gepakt.

In de volgende scene zien we Victoria vastgebonden op een stoel, voor een zaal met mensen. Het blijkt dat haar vlucht en angst de haar opgelegde straf zijn voor de moord op het meisje dat ze aan het begin op de foto’s zag. Elke dag wordt haar geheugen gewist en elke dag doorloopt ze hetzelfde beangstigende proces. De voorbijgangers die haar filmen zijn gewone burgers die Victoria’s straf komen meemaken alsof het een bezoekje aan een pretpark betreft.

De politicus en het varken

Maar de meest opzienbarende aflevering is toch wel de allereerste, die “National Anthem” heet. In deze aflevering wordt de Engelse prinses Susannah gekidnapt. De ontvoerders eisen maar één ding: de premier moet het in een live televisie-uitzending met een varken doen. Jawel, je leest het goed. De premier weigert dat in eerste instantie. Maar als één van de vingers van de prinses per post arriveert en het (stemmende) publiek steeds meer vindt dat hij het wel moet doen om de prinses te redden, moet de premier het toch serieus overwegen.

Interessant, maar ongezellig

Black Mirror is een donkere serie en vooral ongemakkelijk en lichtelijk naar. De serie grijpt je bij de ballen, knijpt een beetje en weigert los te laten. Dat betekent niet dat het niet interessant is om naar te kijken. De afleveringen zijn typisch Brits: minder gericht op effectbejag en rauwer en gelaagder dan Amerikaanse producties. Dat maakt Black Mirror ongeschikt voor een gezellige vrijdagavond, maar veel geschikter als startpunt voor een interessante discussie over waar we als technologisch evoluerende mensheid óók terecht zouden kunnen komen.

Black Mirror is nog niet beschikbaar op de Nederlandse versie van Netflix, wat echt een ernstig hiaat in het aanbod is. De Amerikaanse versie biedt de serie wel en er is natuurlijk altijd nog gewoon het internet (al raad ik dat uiteraard af, want dat mag niet ja!).

Pluspunten

Het werpt interessante ideeën op, die het overdenken waard zijn.

Minpunten

De realiteit die geschetst wordt is ongemakkelijk en naar. Geen serie voor de gezelligheid.

Jouw mening
Our Rating
User Rating
Rate Here
Verhaallijn
95%
83%
Acteerwerk
95%
78%
Special Effects
95%
76%
Regie
95%
91%
95%
Our Rating
82%
User Rating
2 ratings
You have rated this
What's your reaction?
Eens
29%
Oneens
0%
Neutraal
14%
About The Author
Xaviera Ringeling
Films zijn voor mij herinneringen, aan een tijd, een moment, een persoon. Daar schrijf ik hier over. Ik zal nooit beweren een echte film buff te zijn. Maar ik heb genoeg slechte films gezien om nog 4 blogs te vullen. Vandaar dus...RedSeats: for the best seat in the house!

Leave a Response

Verhaallijn
Acteerwerk
Special Effects
Regie