Spotlight
Now Reading
Echo’s van Lawrence of Arabia
1
Overview
Titel

Lawrence of Arabia

Regisseur

David Lean

Jaar

1962

Tussen hoge, rode rotsen in de Egyptische woestijn zong ik een lied uit Lawrence of Arabia. Mijn scene was zeker zo mooi als in de film. Maar zonder die film was ik daar nooit geweest.

Peter O’Toole speelde de officier, avonturier en strateeg Lawrence of Arabia al in 1962. Dat was vijf jaar voor ik werd geboren. Ik weet niet wanneer ik de kaskraker voor het eerst zag. Maar toen ik op een bedrijfstrip naar Caïro een kameelritje maakte (we praten pre-bubble-tijd), wist ik wel wat thuis de absolute must zou zijn: de film huren (dat deden we toen nog) en nagenieten.

Peter O’Toole

Sinds die kameelrit in Caïro heb ik de film meer dan twintig keer gezien. Bij de eerste tonen van de soundtrack van Maurice Jarre (de vader van synthesizerkanon Jean Michel) begint het al te tintelen. Peter O’Toole speelt vervolgens drie uur lang de man die zonder valse bescheidenheid dacht dat hij de Eerste Wereldoorlog in het Midden-Oosten eigenhandig kon beslissen: Thomas Edward Lawrence, ofwel Lawrence of Arabia (1888-1935).

Lawrence of Arabia

Lawrence of Arabia

De Brits inlichtingenofficier kreeg de Arabische stammen zo ver dat ze gezamenlijk tegen de Turken vochten. Dat werd de zogenaamde Arabische opstand. De epische film van regisseur David Lean gaat vooral over die periode: van Lawrence aan het hoofd van een leger Arabieren tot zijn vertrek uit het veroverde Damascus. Daar blijkt de droom van Lawrence over een Arabische onafhankelijkheid te sneuvelen door politieke spelletjes van de Britten en Fransen.

Woestijn

De belangrijkste hoofdrol in de film is echter voor de woestijn: de uitgestrekte heuvels, steenvlakten en de canyons waar de Arabische legers op kamelen doorheen trekken op weg naar de stad Akaba. Omar Sharif en Anthony Quinn schitteren in de film als de Arabische stamhoofden die met Lawrence/O’Toole meevechten. Maar de woestijn schittert meer. In de scène tussen Lawrence en de journalist Bentley verwoordt de officier het zelf heel goed. Vraag: “What is it, Major Lawrence, that attracts you personally to the desert?” Antwoord: “It’s clean.”

Echo van Lawrence of Arabia

En het zijn precies die beelden van kamelen en de woestijn die me later terugbrachten naar Noord-Afrika. Het was nummer één op mijn bucketlist, als ik die had gehad. Van de woestijnreis had ik maar één scène echt uitgedacht. Noem het idioot, decadent, ziek – I don’t care. Een week lang reed ik iedere dag zes uur op mijn witte kameel door de woestijn. En toen ik zelf in een canyon reed, zong ik “The man who broke the bank of Monte Carlo”. Precies zoals Peter O’Toole dat zong, toen hij voor het eerst de woestijn introk om zijn ding te doen. Het voelde geweldig. De zeven Oscars voor de film in 1962 waren ook in 2004 helemaal verdiend: productie, regie en kleur waren fantastisch. Tussen de stenen wanden in de woestijn klonk de echo van het meesterwerk van David Lean. En ik had geschitterd in mijn eigen remake.

 

Pluspunten

Hoeveelheid kamelen in woestijnscènes
Episch gehalte voor de liefhebber

Minpunten

Kwaliteit accent van westerse acteurs

Jouw mening
User Rating
Rate Here
Acteerwerk
71%
Kortom

Gewoon een hele goede film.

User Rating
3 ratings
You have rated this
What's your reaction?
Eens
0%
Oneens
0%
Neutraal
0%
About The Author
Raymond Uppelschoten
Filmkenner, -vreter, -maker en -kijker, tot het gezin begon te groeien. De actieve verslaving stopte rond 2005, maar voor films tot dat moment en vooral voor vele klassiekers is de passie springlevend. Massascènes en wapperende mantels zijn favoriet. Maar series buizen doe ik met evenveel plezier.
1 Comments

Leave a Response

Acteerwerk